Alice is bijna vijftig, leidt een druk leven en haalt veel voldoening uit haar wetenschappelijke carriere. Totdat de gaten in haar geheugen niet langer afgedaan kunnen worden als symptomen van de overgang. Uiteindelijk moet ze de diagnose vroege alzheimer onder ogen zien.

Alice is bijna vijftig, leidt een druk leven en haalt veel voldoening uit haar wetenschappelijke carriere. Totdat de gaten in haar geheugen niet langer afgedaan kunnen worden als symptomen van de overgang. Uiteindelijk moet ze de diagnose vroege alzheimer onder ogen zien.
Ze moet het aan haar man vertellen, en aan haar kinderen, die wellicht hetzelfde te wachten staat. Ze verliest haar carriere, terwijl ze haar gevoel van eigenwaarde en identiteit juist altijd aan haar werk en haar gezin ontleende. Maar wie is de Alice die er dan overblijft?
Haar zorgvuldig voorbereide plan om haar man en kinderen niet tot last te worden en op tijd afscheid te nemen, verdwijnt uit haar geheugen. En Alice blijft. Zonder haar herinneringen aan het verleden, zonder hoop voor de toekomst, leeft ze in een heden dat soms eventjes mooi maar meestal verwarrend en zelfs angstaanjagend is.
Ik mis mezelf  beschrijft op aangrijpende wijze hoe Alice  wereld uit elkaar valt, en hoe ze in het puin het belang van dingen terugvindt dat ze eerder was kwijtgeraakt.